Цард у млтн вгъау – ацы хъуыды у Хазбийы этикйы бындур. Фл млт рдзон фзынд у, нй дзы ирвзн, м поэт уыны трагедит, уыдонй риссы й уд, м с фстиуг вййы арф психологон уавр: «М зрд сау дзнгрг цагъта». Ацы рвон загъды зыны брзонд уды хъыг. Уый нын вдисы поэзийы рдз др нывфтыд символй.
Цардн аргъ кнын чи зоны, й сраппонд тох др уый кны. Хазби уыди поэт м хстон. Й граждайнаг, патриотон м гуманистон хс ххст кнынм цыдис срыстыр м разнгардй: «з, ныфсхаст цргс, м базырт ысцагътон м тымыгътм нхълмгс лууын». Фстдр уыцы хъуыды уыдзн блвырддр: «з фцуын у срвлтау, адм».
Хазбийы лирик улфы патриотизмы пафосй. Фл дзы нй ндр патетик, ндр одйы уулт. Лирикон герой у хъайтар, фл й лгдзинад вдыст цуы лиризмы дунейы. грон у «зххы зрдйы маст», поэт й нкъары м й хссы йхи зрдйы. Хазби лирикон нывн хатгай ратты космосон тыгъдад. «з куын… рзоныг кодтон зххыл м йын й риун пъа кнын. Ма хърз, зхх, м уд фрыст д мастй…» Поэт й уарзт м й зондй удджын кны зхх, зххы мср кны адймаджы др. Ам бердзенаг мифау зыны зхх м адймаджы хстгдзинад, скнг м сфлдисоны бастдзинад. Уыцы иудзинад поэт м хстонн дтты ныфс м тых – уыдоны фрцы с бон у ныййарг зхх хъахъхънын, цард аразын, уарзт м срибарыл зарын.
Ирон поэзийы ахъаззаг фзынд уыдис Хазбийы хстон лирик. У лирик, м й уацмысты нй фдисон хърт, бгънг лозунгт. Советон поэзи цадггай, «цауты ддаг фарс цы жанрт вдыстой, уыдонй м сюжетон мдзвгтй раздхт сыгъдг лирикон мдзвгм… Хст н поэзийы бауагъта лирикон уддзф, фарфдр ис й эмоцион злынад, рбаввахсдр й кодта адм м й хъайтарм». Уыцы миниуджыт Хазбийы лирикйы хицон уыдысты суанг й райдайнй. Й лирикон курдиат ххстй раргом ис й хстон мдзвгты. Уыдоны ис арф мидис, сты нывджын, нывт сты ннхълджы фзындт. Арх дзы алы хуызты мблы дыуу флгонцы – туг м хур, млт м царды символт. «Худы туджы ртхты хуры тын» – уый пейзажы хай ну, метафорйн ис символон ахаст, вдисы цард, рухс м срибары улахиз.
Хст уыди тыхвзарн м рствзарн. Советон адм хцыдысты цард м срибары сраппонд, хъахъхъдтой Зхх м дунейы цивилизаци. С хст уыд рстаг, с нысан – рухс, м цыдысты улахизм. Хсты цхрй рацыдысты хсыстй, сыгъдгзрдй, ныфсхастй. Уый уыд историон нтыст м вдыст рцыди ирон литературйы. Ирон аив ныхас й хуыздр нтыстыты нывфтыд кодта адмы намысон м психологон уавр.
Хсты быдыры увгй, поэт хъусы райгуырн зххы хързын, й фллад цст уыны вирхъау ныв: «худы туджы ртхты хуры тын…» м зрд скъуыйы грон маст м мтй.
О, сыгъдгзрд поэтн й сомытй иу др н фмнг. Зххы срвлтау цы ард бахордта, уымн др хъысмт гр цыбыр мгъуыд радта. Цавр уарзтй уарзта йе схссг зхх, ахм рвдауг хълсй ким дзуры, ныфсыт кмн вры, уыцы зхх!
Мах, рыгон флтр, хсджын стм. Хазбийы рухс ном м бллицт дарддры флтртн бахъахъхънм.







































